14. İstanbul Bienali'nin Galata Rum Okulu ve İstanbul Modern'deki sergisini ele alan yazı, Vasıf Kortun yönetimindeki bienalde resim, çizgi ve konvansiyonel sanat tekniklerinin ön plana çıktığını vurgular. Anna Boghiguian, Prabhakar Puachpute, Taner Ceylan gibi sanatçıların eserlerinin incelendiği eleştiri yazısı, bienali güncel sanatın enstalasyon ve video ağırlıklı yapısından uzaklaşan bir 'barışma çağrısı' olarak yorumlar.