Gregor Hildebrandt, gündelik nesneleri ve popüler kültür mitlerini yeniden işlevlendirme, yeniden adlandırma ve yeniden yorumlama konusunda ustalıklı pratiğiyle tanınır. Sanatçının çokkatmanlı pratiği müzik, sinema, edebiyat ve sanat tarihinden gelen heterojen pek çok unsur ve referansı bir araya getirir. Hildebrandt’ın manyetik bantlarla yaptığı “resimler”i, özel biçimlendirilmiş vinillerden ürettiği heykelleri, kırık plaklardan yaptığı terrazzo (karo) benzeri mozaikleri ve ilhamını süpermarketlerden alan satranç taşlarıyla dolu düzenlemeleri yeni ve duyusal deneyimlere yol açarken; müziğin dokunsal deneyimi, sesin resimsel temsilleri ve minimal bir estetiğin gizli yankıları olarak izleyiciyle buluşur.